„W głowie jak w ulu, następna noc, chcę spać… Próbuję… Spać… Czwarta nad ranem, mógłbym śpiewać.”
Znowu.
Zasłony zasunięte. Świat przyciszony. Wszyscy śpią – tylko ja nie.
Leżę spokojnie, ale w środku… tornado.
Myśli wirują.
Przeskakują
Plan – analiza – pytanie – pomysł – kolejny plan – i wracamy do początku.
Za dużo. Szybko. Za głośno.
To nie jest „zwykła bezsenność”.
To życie z głową, które nie zawiera przycisku „pauza”.
To mój świat z ADHD.
Stworzyłem tego bloga, bo wiem, jak:
Robić dużo, pisać, pisać… a w środku się rozpadać.
Być skutecznym, jednocześnie nie ogarniając rzeczy.
Czuć się „za dużo” – za intensywnie, za mocno, szkodliwie, bez wyrzucenia tego z siebie.
Zadawać sobie pytanie: „Czy tylko ja tak mam?”
Przezywać inaczej życie. Pełniej. Intensywniej.
NieRzdzęSobie powstało, bo potrzeba było miejsca bez presji , bez oceny, bez „musisz”.
O czym chce pisać?
o codzienności
o emocjach, które nie tylko bolą, ale budują
o wrażliwości, której nie trzeba się wstydzić,
o tych sytuacjach, kiedy świat po prostu „nie działa”.
Nie będzie za to:
❌ ocen,
❌ złotych rad w stylu „ogarnij się”,
❌ porównań z innymi, którzy „radzą sobie lepiej”.
Jeśli jesteś, jeśli chcesz podzielić się ze mną ten mały świat – rozgość się .
Zajrzyj. Poczytaj. Odezwij się.
Nie trzeba już ogarniać całego świata. Może razem będzie łatwiej.
Łukasz
